Insomnia

Craig David - Insomnia
<—click here

Gabi…
Alas onse y medya…
Ilang tiktik pa’y lalamunin na
ang tangkay ng kahapon,
ng isang buong maghapon,
patungo sa iisang itinadhana
kung saan sinuma’y walang nakatatalos
sa unti-unti nitong pagkawaglit.

Maliban sa akin
na ngayo’y nakatanghod pa
doon sa sulok ng ’sang magulong kwarto.
Kasama ang sigarilyo’t mga upos nito
na kinalauna’y naging mga abo,
at ang nagkalat na papel at libro
na ang nilalama’y pilit kong ’sinasaulo
kahit isinusuka ng aking ulo
‘pagkat bukas na
ang aming halimaw na preliminaryo!
[Tsk! Tsk! Tsk!]

Sa matuling paglayo ng mahabang sandali,
ang paligid nagmistulang libingang…
hitik!
…sa mga hilik
ng mga buhay
na anaki’y mga bangkay
sa pagkakahimbing sa kanilang himlayan
habang sila’y idinuduyan
ng malambot na kamay ng unan
at ng kumot na katalik
ng kanilang katawan.

Sa kabilang dako,
ako,
sa senaryong ito,
hayu’t mulat pa ang mata
[dilat na dilat!]
at gising pa ang isipan.
Wari’y hindi pa iginugupo ng antok
kahit sa kama’y ibig nang bumalantok.

Muli’t muli pa’y kumaway ang mga oras.
Sa puntong ito,
higit na bumilis
ang pag-ikid ng tatlong sibat
patugpa sa daang dadalisdis
sa dakong silangan
habang pagal kong katawa’y
tuluyan nang humalik sa higaan.
Doo’y bibiling-biling,
minsan pa’y napaiiling.
Hanggang…

sa wakas!
Dinalaw din ng antok—
humikab,
umunat,
tumagilid.
Mata’y nayakag nang ipinid
samantalang isip,
atat ng manulay sa panaginip.
Lilisanan na ‘ko ng malay
nang biglang—
TIT!-TIT!-TIT!

Ha?!
Tumunog ang alarma
sa tapat ng aking tenga!
Grrrr!!!
Nagngingitngit…
Nilisa ko ang paligid:
baha na ang liwanag—
umaga na pala???

[Lintik na buhay ‘to!
Kung kelan ka inantok,
saka naman kelangang ng pumasok!!!]